Bismillahirrahmanırrahim.
Size de oluyor mu? Mesela bir toplantıda, bir akraba ziyaretinde, bir arkadaş buluşmasında, pat diye durup kendinize şunu soruyor musunuz:
“Tam olarak ne yapıyorum ben?”
Bu soru benim aklıma çocukluğumdan beri sıkça gelir, ama yaş ilerledikçe daha net cevaplar arıyor insan. Net cevap istedikçe de ne yaptığınızı anlatmaktan o kadar uzaklaşırsınız çünkü konuşmak ya da yazmak, kısaca iletişmek terminoloji ile olur. Ama terimler farklı anlamlar bulur insanlarda. Senin yaşadığında onun yaşadığı bir mi? Değil tabii ki, o zaman ben kırmızı deyince gözündeki kan benimkiyle aynı renk olmayacak muhakkak.
Tam olarak ne yaptığımızı anlamak yeterince zorken anlatmaya çabalamak beyhude mi? Hele okunmayacağını bildiğin kelimeleri burada sıralamak, Yansımalar dinlerken İsmet Özel alıntıladığım gençlik yıllarıma bir özlem mi ‘Orta’ yaş krizi yaşadığım şu günlerde?
Neyse. Tam olarak ne yapıyorum bu sayfada yazanları bile bir yıldır bir kaç kez açıp, defalarca kez kapatıp bir türlü bitiremediğim bu yazıdaki kelimeleri sıralarken, bunu ben de tam bilmiyorum. Ama bence insan yazmalı. Yazmak hiç değilse beyindeki son dikkat kırıntısını da kaybetmeyi engelliyor diye düşünüyorum.
İşte ben de, çoğu insanın farkında olmayacağı, yakınlarımın büyük çoğunluğunun beğenip açmayacağı, açsa da sıkılıp okumayacağını düşünsem de ya da bununla ve hatta boş işlerle iştigal etmekle bazıları tarafından korkutulsam da ‘bu dünyada ne yapıyorum’ sorusunu aradığım şu hayatımdan küçük pencereler açmak için bu sayfaya yazacağım. Aradığım tam olarak bu, nereye vardığı belli olmayan, ama yoldayken beni bir yerlere götüren, zihnimi açıp sonra paramparça eden uzun cümleler. Tam olduğum noktaya da o cümleler getirmedi mi beni?
Peki tam şu anda, bugün burada, tam olarak ne yapıyorsunuz?